Eudaimonia als drijfveer voor fotografie.

Het gaat vandaag niet echt lukken en al enkele dagen niet om de foto’s uit de camera te halen en te bewerken of beter:  af te werken in PS.  Het rare is dat ik een levensproject heb dat ik Eudaimonia heb genoemd naar het oud-Griekse woord voor “geluk” … Als leidraad heb Aristoteles Ethica genomen, omdat m.i. deze Griekse wijsgeer één van de allerknapste denkers was op aarde ooit in de laatste 2500 jaar.  Géén steen liet hij onberoerd en ook die van het geluk niet. Toen ik in mijn tweede jaar geneeskunde een paper ging schrijven over depressie was dat steeds met in het achterhoofd, die ene term, die ik toen nog niet kende, want het was veel later op Sint-Lucas dat hij opdook tijdens de inleidingen filosofie. Voor mij is Eudaimonia datgene waar van je kan zeggen dat het je absoluut “bezig houd(t)” …. iets waar je voor ‘wil betalen’ om het te mogen doen.  Mijn persoonlijk probleem is dat ik een groot aantal zaken in mijn leven heb die ik absoluut graag doe en één daarvan is de fotografie en om helemaal eerlijk te zijn ben ik dol op camera’s en vooral op de ‘klik’ die de camera geeft bij het indrukken van de ontspanknop. De rest is onderdanig aan dat gevoel van de klik … Iedere camera zelfs de compacts hebben zo een unieke klik, sommige zijn zuiver electronisch maar toch van de oude Kodak instamatic over mijn eerste camera een Diana tot de canon’s A1, AE1 en F1 tot de Nikon D100 … het zoemende geluid van de yashica 6×6 en de Leica M1 of de haast onhoorbare klik van de technische camera … allen zijn verankerd in mijn brein. Maar ja, ik hou van zoveel zaken, ook aquarel, olieverf, tekenen, wiskunde, psycho- en filosofie behoren tot die Eudaimonia groep.  Vandaar dat er dagen zijn van stilstand en haast een onderdrukking van dat geluksgevoel door twijfel van : wat ga ik nu prioritair doen vandaag of deze week ??  Ik weet het, het is een luxegevoel voor sommigen onder ons, die moeten vaak bepaalde zaken tegen hun zin doen, toch blijft het een keuze. Ik heb gekozen voor het klikken van de camera, voor het publiceren. Vergeet ook niet dat de meesten onder ons voor het jaar 1995 en vaak later alleen maar klikten voor ons eigenste zelf en voor de naaste familie en vrienden, nu klikken we voor de ganse wereld als het even meezit …. Als ik zie wie op Flickr allemaal komt kijken en reageert of via skywatch dan zie je dat we klikken voor een zeer uitgebreid mondiaal publiek, wie had dat gedacht twee decennia geleden … Klikken is leven en leven is klikken als adagium voor ons fotobloggers, het leven is mooi, zelfs als het een dagje niet mee zit dan neem je die camera en klik er gewoon op los … je kan klikken uit liefde voor het onderwerp, bewondering, verstomming, afschuw of gewoon om te klikken: KLIK !

 

SAM_0271.JPG

SAM_0272.JPG

 

Advertenties

10 reacties op ‘Eudaimonia als drijfveer voor fotografie.

  1. wat een heerlijke uitspraak erwin klikken is leven en leven is klikken, dat spreekt me erg aan 🙂 * klik*
    jawel hé.
    ik ben een klikkerke:-)
    dag erwin, maak er een fijne dag van hé,
    OT
    ik ben gek op koterij:-)
    daar hou ik van 🙂

    Like

  2. …maar Eric toch…buiten al het genoemde heb je nog de tijd om Flicker en andere af te schuimen eventueel nog KLIK,KLIK,KLIK…wanneer slaap jij dan als ik zo onbescheiden mag zijn…graag gelezen hoor…groetjes van rené

    Like

  3. Eerlijk gezegd heeft “eudomonia” me niet echt ooit beziggehouden…het lijkt iets vanzelfsprekends… aanwezig in ups en downs overal rondom je. In de figuren in lucht,wolken, bomen en ga zo maar door.
    Het is een luxe en zo dus ook euodomonia als je kan fotograferen en dit kan delen in de hoop dat het ergens iets meer kan betekenen dan enkel een foto…het anderen kan aanzetten tot eudomonia in de zuiverste vorm.
    In feite is daar niet veel voor nodig en meestal zelfs nog gratis aangeboden door moedertje natuur…enkel je zintuigen en fantasie gebruiken.:-)
    eudomonia en depressie zijn recht evenredig met elkaar verbonden…hoe meer besef of gevoelsmomenten van euodomonia hoe intenser de depressieve gevoelens …mijn bescheiden mening. Als je een empathisch vermogen hebt kun je geen van beiden uitsluiten en bezit je ze allebei.

    Like

  4. Eerlijk gezegd heeft “eudomonia” me niet echt ooit beziggehouden…het lijkt iets vanzelfsprekends… aanwezig in ups en downs overal rondom je. In de figuren in lucht,wolken, bomen en ga zo maar door.
    Het is een luxe en zo dus ook euodomonia als je kan fotograferen en dit kan delen in de hoop dat het ergens iets meer kan betekenen dan enkel een foto…het anderen kan aanzetten tot eudomonia in de zuiverste vorm.
    In feite is daar niet veel voor nodig en meestal zelfs nog gratis aangeboden door moedertje natuur…enkel je zintuigen en fantasie gebruiken.:-)
    eudomonia en depressie zijn recht evenredig met elkaar verbonden…hoe meer besef of gevoelsmomenten van euodomonia hoe intenser de depressieve gevoelens …mijn bescheiden mening. Als je een empathisch vermogen hebt kun je geen van beiden uitsluiten en bezit je ze allebei.

    Like

  5. Er wordt inderdaad heel wat afgeklikt en alle kliks worden wereldwijd verspreid, een overaanbod. Klikken is leuk, maar het is slechts die ene juiste klik op het juiste moment die m’n dag goed maakt, of ik nu zelf klikte of iemand anders maakt niet uit…

    Like

  6. Hallo Erwin!!
    Vind hettoch mooi wa ge fotografeert!
    En zonde de klik zal heniet gaan zeker!! hihii$
    wens je nog een zonnige dinsdag!
    annemarieke, x

    Like

Reacties zijn gesloten.