I wish I where …

De laatste maanden breng ik mijn tijd door met lezen en schrijven en enkele foto’s nemen en vooral wandelen met de honden.  Het lijkt kalm, maar niets is minder waar, want u hebt mijn hoofd niet op uw schouders staan.  Gisteren vroeg mijn moeder of er iets is dat me niet interesseert. Ik zei op uitdrukkelijke toon dat er zeker zaken zijn die me niet interesseren, maar na 15 minuten nadenken ben ik er eigenlijk niet echt uitgekomen, maar er zijn zaken die mijn brein niet interesseren, alleen ben ik er nog niet achter. Na dertig jaar universiteit (op enkele maanden na:1981-2011) ben ik nog steeds even leergierig als de eerste dag, ik vrees dat het eerder erger is geworden. Ik zit al een tijdje engelse gedichten samen te stellen zoals in de jaren tachtig, toen er enkelen werden gepubliceerd, een hoogtepunt voor een op dat moment niet echt literair persoon. Het waren en zijn nog altijd getallen die me interesseren, van fictief over imaginair tot echte constanten. Vandaag zat ik de geschiedenis van de fotografie te bekijken, ooit  een vak dat ik kreeg samen met filmgeschiedenis, twee zaken die altijd mijn aandacht hebben gekregen. Ik zag foto’s uit de eind jaren 1880 van Ford Maddox en Bayeux. De zgn natuurlijke processen van de fotografie bleken allemaal in scéne gezet, de eerste fotografen zochten hun inspiratie en allicht ook hun kunstenaarsgevoel bij de oude nederlandse meesters uit de gouden eeuw.  Vooral de stillevens inspireerden de fotografen en ook de landschappen van oa van Ruysdael. Dus stond het vast dat ik vandaag een zwart/wit foto ging maken (mét groenfilter).  Ik heb een natuurlijk ‘kader gekozen’ … Hierbij biedt ik u als  saus een gedicht aan van een workshopmeester en dichter John Hartley Williams, een boekje viel open op dit gedicht én ik kan me er echt wel in vinden het past bij hét zomergevoel, alhoewel van zomer  geen sprake is … 

I wish
I were a fat
dirty white & ginger Jack
Pussycat
Prowling …

or a bicycle
leaned against the drainpipe
in the sun

I wish
upright behind the shed
I had been that
particular 
green rake
for at least twenty years/no one
has raked with.

natuur in b&w01.jpg

 

Advertenties

7 reacties op ‘I wish I where …

  1. mij overkomt hetzelfde gevoel als Lies, ik denk onmiddellijk aan een foto die ik in de winter trok …. en terwijl ik dit hier schrijf , en die treurwilg zie komen er plots woordjes heel dicht bij mij, woordjes die emoties van de laatste dagen omhelzen, …. ik ga eens kijken of het iets wordt …. misschien nu, misschien morgen …. wat zo’n foto plots kan doen

    Like

  2. @ René : ik zie vaak de geheimzinnigheid van het landschap opduiken … nee, ik vind dat een foto best iets meer kan geven dan het zuivere objectieve beeld.

    Like

  3. 1-en toch kan ik me niet aan het gevoel onttrekken dat dit bijna infrarood fotografie zou kunnen zijn. zou ’t bijna wit aanvoelend gras daarmee iets te maken hebben ? 2-Je zegt daar zoiets, een goeie foto geeft zeker meer dan een objectief beeld. Is dat niet de taak van elk zichzelf respecterende fotograaf/artiest om net dat tikkeltje,dat ongrijpbaar vonkje sprankelende subjectiviteit te ontdekken,te voelen in het dagelijkse gewone , het banale soms ? Groetjes, Dirk

    Like

Reacties zijn gesloten.